Διάγγελμα υπ' αριθμ. 1/2017



ΕΠΙ ΤΗ ΕΠΕΤΕΙΩ ΤΩΝ ΤΡΙΑΚΟΣΙΩΝ ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΗΣ ΙΔΡΥΣΕΩΣ ΤΗΣ ΗΝΩΜΕΝΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΤΟΑΣ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ.

(ντολή Μεγ:. Διδ:., τν δ:. καθημένων)



Αδελφοί μου.

      Κάποτε ρφέας προσπάθησε νά νασύρει τήν Ερυδίκη μέσα πό τά πετρώματα τς Γς. Δέν κατάφερε μως νά τήν φέρει πό τά βάθη τν Μεγάλων Μυστηρίων στό πίπεδο τς νθρώπινης Νόησης. Σκοτείνιαζαν ο ασθήσεις του πό τήν θλίψη, ταν μιά καταμάχητη παρόρμηση τόν κατακυρίευσε. Κατασκεύασε τότε κενος μιά πτάχορδη Λύρα μέ ντηχεο πό κέλυφος χελώνας. Καί προσπαθώντας νά ναρμονίσει τούς χους ατς μέ τόν Παγκόσμιο Ρυθμό, προσήλκυε, ξασκώντας ατήν τήν διαίτερη τέχνη, τίς Μοσες, ο ποες το δίδασκαν καθημερινά τούς βηματισμούς νός γνωστου Χορο.

      ργότερα πό ατές τίς συναθροίσεις νεδύθησαν ο Στοές τν Μυστηρίων, που κε προσήρχοντο ο εσεβες γιά νά φωτισθον, φτιάχνοντας λυσίδες ργασίας μεταξύ τους καί μιμούμενοι τούς ρμονικούς ρυθμούς τς Λύρας το ρφέα, προσπαθούσαν μέ γνούς ργιαστικούς χορούς νά ποκτήσουν τήν πολύτιμη γιά ατούς Ατογνωσία.

      Ο Στοές ατές μέ τήν πάροδο το χρόνου πεξέτειναν σέ πολλές διευθύνσεις τίς φιλοσοφικές ατν ναζητήσεις, πιχειρώντας νά διεισδύσουν περισσότερο μέσα στήν γνοια τς νθρώπινης Νόησης καί χρησιμοποιώντας καθορισμένες μυητικές τελετουργίες, σύννομες πάντα μέ τά συμβαίνοντα στήν Φύση, φθασαν κάποτε στήν δημιουργία τν λευσινίων Μυστηρίων.

      κτινοβολοσε εκείνη την εποχή παραγόμενος Χρυσός το Θριασίου Πεδίου μέ ποτέλεσμα νά ξελίσσεται ταχύτατα τό ποκαλούμενο τότε ττικό Κράτος, κατακτώντας τήν λαμπρότητα νός μοναδικο Χρυσο Αἰῶνα. Δοξαζόταν θηναϊκή Ατοκρατορία κείνη τήν μακρινή ποχή καί πάξια κπροσωποσε τήν κοιτίδα τς φιλοσοφίας καί τς Δημοκρατίας.

      Δίδασκαν τότε στίς σχολές της ο μυημένοι διδάσκαλοι, ν τά λόγια τους πλώνονταν πάνω σέ λον τόν λαό, ποος σύσσωμος συμμετεχε στίς ερές κολουθίες πρός τίς καθαρτήριες τελετές τς λευσίνας.

      Πέρασαν μως ο αἰῶνες καί Χρόνος λλαξε πολλά, ταν τό σχυρό φς τν Μυστηρίων ρχισε νά μήν γίνεται κατανοητό πό τούς νέους πολυπληθες λαούς, ο οποοι δευαν πλέον λοταχς πρός τό κρύο μίφως τν δογμάτων.

      μως ο παλαιοί Τέκτονες δελφοί μας, ν καί πηνς διώχθησαν, κατόρθωσαν νά διατηρήσουν τίς φιλοσοφικές ξίες πού πρέσβευαν μέσα στήν Σαιξπηρική Τρικυμία, ν ο Στοές τους διαλείπτως λειτουργοσαν κρυφά τίς ερές μυητικές ργασίες νάμεσα στήν μάθεια τς τότε νθρωπότητας.

      ταν κάποτε, σέ προσδιόριστο χρόνο, μέσα στήν δυστυχία το πλήθους λων ατν τν πεπτωκότων, κούσθηκαν πάλι ο μελωδικοί χοι πό τήν λύρα το ρφέα. Τότε νεδύθη πό τήν θάλασσα τς γνοιας μιά νσος το Βορρ. Φανερώθηκε Μεγάλη Βρεττανία, που κε πόθεσε πάλι ποδιωγμένη Λητώ τά δίδυμα τέκνα της. πό τότε στήν χώρα ατή ο Μυστηριακές Τελετουργίες διαλείπτως λειτουργούσαν μέσα στό σκοτάδι. Καί τό τος 1717, στερα πό προσπάθειες αώνων, γκαθιδρύθη τό πρτο μφανές ες τό πλετο φς τς μέρας ερόν τς Σκέψεως.

      κε λεύθερα πλέον ργάζονταν ο κραιφνες ναυπηγοί, ο κανονικοί τέκτονες. κενοι ο ποοι μέ τίς γνώσεις τς ρχαίας τέχνης πάντα κατασκεύαζαν ξελιγμένα ποντοπόρα πλοία, ργώνοντας τίς πέραντες θάλασσες τς μάθειας. Τότε εδικά ατήν τήν ποχή, οι λεύθεροι κενοι φθασαν στά πέρατα τς οκουμένης χτίζοντας τήν Μεγάλη Ατοκρατορία. ναν σύγχρονο Χρυσό Αώνα, καθοδηγούμενοι πό ξαίρετους κατόχους τν ερν πιστημν.

      δ κριβώς πρέπει πάλι νά τονίσουμε τι ο Τέκτονες πάντα πήρχαν στήν γγλία καί ατό καταμαρτυρείται πό τά ργα τους. πως δημιουργία κατά τό σωτήριον τος 1096 το πανεπιστημίου τς ξφόρδης καί τό 1209 κείνου το Καίμπριτζ. Ατά τά δρύματα, ξιοποιώντας τίς κρυμμένες ρχαίες ρίζες λων τν λαν, ποτέλεσαν τό φαλτήριο τς νέλιξης τς χώρας.

      τσι τό τος 1534 συνετελέσθη τό ριστικό Σχίσμα καί πομάκρυνση τς γγλίας πό τόν πιμένοντα σκοταδισμό λλοτρίων δογμάτων. Παράλληλα δέ ρχισαν ο μεγάλοι παγκόσμιοι γώνες τς Μεγάλης Βρεττανίας, στε νά μήν ποκύψει στίς λλόγιστες πειλητικές δυνάμεις τν συμφερόντων κείνων τν καιρν, πού χώρα συνεχς ντιμετώπιζε.

      ς σημειωθε τι γγλία σέ ντίθεση μέ τόσες λλες χώρες, εχε πρό πολλο συμπεριλάβει στοργικά στούς κόλπους της, λους τούς διασωθέντες πό τήν μήνιν τν σκοταδιστν Ναΐτες ππότες, πως καί τόν καταδιωγμένο πολύπαθο εφυή λαό το σραήλ. Προωθοσε δημοκρατικούς θεσμούς δικαίου καί τσι μέ ταχες ρυθμούς συνεχς ναβαθμιζόταν μέ τήν πανεπιστημιακή της πάρκεια τήν θεμελιωμένη πό τίς πιστμες καί τήν λληνική Φιλοσοφία. Εξασκοσε με επιτυχία τό μπόριο καί τίς τέχνες καί διακρινόταν στήν παιδεία τν πολιτν της μέ θεατρικές παραστάσεις μπλουτισμένες μέ τά νάματα τς ρχαίας ττικς Τραγωδίας.



      Τό τος 1702 μέ τήν πράξη το Κοινοβουλίου το 1701, περί δικαιώματος διαδοχς ες τόν Θρόνον το νωμένου Βασιλείου, στέφθη βασίλισσα ννα τήν ποία διεδέχθη τήν 1ην Αγούστου 1714 Γεώργιος ο Α’. Τότε κατέστη δυνατόν στίς 24 ουνίου το τους 1717, νά παρουσιαστον πισήμως ο Τέκτονες ες τόν λαό καί νά δρύσουν τήν νωμένη Μεγάλη Στοά τς γγλίας μέ πρτο Μέγα Διδάσκαλο ατς τόν διακεκριμένο παλαιό δελφό Τέκτονα Antony Sayer.

      κτοτε πέπρωτο Μητέρα “ νωμένη Μεγάλη Στοά τς γγλίας τν ρχαίων, λευθέρων καί ποδεδεγμένων Τεκτόνων” νά πρωτοστατήσει πί τριακόσια χρόνια στήν δημιουργία πλήθους νέων Σεπτν Στον ες τό νωμένο Βασίλειο καί σέ λες τίς πείρους τς Γς. κε, πέροχοι Τέκτονες δελφοί μας προσέφεραν καί προσφέρουν στίς μέρες μας τό ποκτηθέν πό τίς ργασίες τους λεος πρός λους τούς εσεβες νθρώπους.

      κενο κριβς τό Χρυσό λεος τό ποο μοίραζε τότε ρχαία λευσίνα,

Ες Δόξαν Το Μεγάλου Αρχιτέκτονος Το Σύμπαντος.



Μέγας Διδάσκαλος

νδοξότατος δ:. Κωνσταντνος Πολίτη

ΠΗΓΗ :http://www.grandlodge.gr/diaggelma-yp-arithm-12g17-n-101.html

Copyright © 2013 tektonismos.blogspot